Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir cuma günü hutbe okuyordu. İnsanlar ayağa kalkıp bağırdılar ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Yağmur kesildi, ağaçlar kızardı, hayvanlar helak oldu. Allah'a dua et de bize yağmur versin” dediler. Bunun üzerine iki defa: “Allah'ım! Bize yağmur ver” buyurdu. Allah'a yemin olsun ki gökyüzünde bir parça bulut bile görmüyorduk. Derken bir bulut belirdi ve yağmur yağdırdı. (Peygamber) minberden inip namaz kıldı. (Namazdan) ayrıldığında (yağmur) onu takip eden cumaya kadar yağmaya devam etti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbe okumak için kalkınca ona: “Evler yıkıldı, yollar kesildi. Allah'a dua et de onu bizden alıkoysun” diye bağırdılar. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) gülümsedi, sonra: “Allah'ım! Etrafımıza, üzerimize değil” buyurdu. Medine'nin üzeri açıldı; (yağmur) onun çevresine yağmaya başladı, Medine'ye ise tek bir damla bile yağmıyordu. Medine'ye baktım; o, taç (iklîl) gibi (bulutlarla çevrili) bir hâldeydi.
Sahîh-i Buhârî 1021, Kitap 15, Hadis 16