Allah, bununla Allah'ın rızasını gözeterek ‘Lâ ilâhe illallah’ diyeni ateşe haram kılmıştır.

Mahmûd b. Rebî' el-Ensârî şöyle rivayet etti:

Mahmûd, Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) ve onun, evlerindeki bir kuyudan (alıp) yüzüne püskürttüğü bir ağız dolusu suyu hatırladığını haber verdi.

Mahmûd, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Bedir'de bulunanlardan olan İtbân b. Mâlik el-Ensârî'yi (radıyallahu anh) şöyle derken işittiğini söyledi: Ben Benî Sâlim'de kavmime namaz kıldırıyordum. Yağmurlar geldiğinde benimle onların arasına bir vadi giriyor, onların mescidine doğru onu geçmek bana zor geliyordu. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip ona: “Gözlerim zayıfladı; benimle kavmimin arasındaki vadi de yağmurlar geldiğinde sel olup akıyor ve onu geçmek bana zor geliyor. Gelip evimden namazgâh edineceğim bir yerde namaz kılmanı isterdim” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yaparım” buyurdu. Ertesi sabah, gündüz iyice yükseldikten sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Ebû Bekir (radıyallahu anh) yanıma geldiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) izin istedi, ben de ona izin verdim. Oturmadan önce: “Evinin neresinde namaz kılmamı istersin?” dedi. Ona, namaz kılmasını istediğim yeri işaret ettim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalkıp tekbir aldı, biz de arkasında saf tuttuk. İki rekât kıldı, sonra selâm verdi; o selâm verince biz de selâm verdik. Onun için hazırlanan hazîr (yemeği) için onu alıkoydum. Mahalle halkı Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) benim evimde olduğunu duydu; onlardan birtakım adamlar gelip toplandı, nihayet evde adamlar çoğaldı. Onlardan bir adam: “Mâlik'e ne oldu, onu göremiyorum?” dedi. Onlardan bir adam: “O bir münafıktır; Allah'ı ve Resûlünü sevmez” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Öyle söyleme! Görmüyor musun, o bununla Allah'ın rızasını gözeterek ‘Lâ ilâhe illallah’ demiştir” buyurdu. (Adam): “Allah ve Resûlü daha iyi bilir. Ama biz, vallahi onun sevgisinin de sözünün de ancak münafıklara yönelik olduğunu görüyoruz” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah, bununla Allah'ın rızasını gözeterek ‘Lâ ilâhe illallah’ diyeni ateşe haram kılmıştır.”

Mahmûd dedi ki: Bunu, aralarında Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sahâbîsi Ebû Eyyûb'un da bulunduğu bir topluluğa, onun (Ebû Eyyûb'un) vefat ettiği gazvede, Rum diyarında, başlarında Yezîd b. Muâviye komutanken anlattım. Ebû Eyyûb bunu bana kabul etmedi ve: “Vallahi Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) senin söylediğini söylediğini asla zannetmiyorum” dedi. Bu bana ağır geldi. Allah beni gazvemden dönünceye kadar selâmette kılarsa, onu -eğer kavminin mescidinde hayatta bulursam- İtbân b. Mâlik'e (radıyallahu anh) soracağıma dair Allah için kendime adak adadım. Döndüm, hac ya da umre için ihrama girdim; sonra yola devam edip Medine'ye vardım ve Benî Sâlim'e geldim. Bir de baktım ki İtbân, kavmine namaz kıldıran âmâ bir ihtiyar (olmuş). Namazdan selâm verince ona selâm verdim ve kim olduğumu söyledim, sonra ona o hadisi sordum. Onu bana ilk defa rivayet ettiği gibi (yeniden) rivayet etti.