Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Benî Amr b. Avf arasını düzeltmek için çıktı. Namaz vakti geldi. Bilâl, Ebû Bekir'e (radıyallahu anhümâ) gelip: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) (orada) alıkonuldu; insanlara imam olur musun?” dedi. (Ebû Bekir): “Evet, eğer isterseniz” dedi. Bilâl namaz için kamet getirdi, Ebû Bekir (radıyallahu anh) öne geçip namazı kıldırdı. Derken Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) safların arasından onları yararak yürüyüp geldi ve ilk safta durdu. İnsanlar tasfîh yapmaya başladılar.
Sehl dedi ki: Tasfîh nedir, biliyor musunuz? O, tasfîktir (el çırpmaktır).
Ebû Bekir (radıyallahu anh) namazında etrafına bakmazdı. (İnsanlar el çırpmayı) çoğaltınca dönüp baktı; bir de ne görsün, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) safta! (Peygamber) ona “Yerinde kal” diye işaret etti. Ebû Bekir ellerini kaldırıp Allah'a hamd etti, sonra arka arkaya geri çekildi; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de öne geçip namazı kıldırdı.
Sahîh-i Buhârî 1201, Kitap 21, Hadis 5