Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) öğleden sonraki iki namazdan birini —Muhammed (b. Sîrîn) dedi ki: En kuvvetli zannım, ikindidir— iki rekât kıldırdı, sonra selâm verdi. Sonra mescidin ön tarafındaki bir kütüğe gidip elini onun üzerine koydu. Aralarında Ebû Bekir ve Ömer (radıyallahu anhümâ) da vardı; onunla konuşmaktan çekindiler. Acele eden insanlar çıkıp: “Namaz kısaldı mı?” dediler. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) Zü'l-yedeyn diye çağırdığı bir adam: “Unuttun mu, yoksa (namaz) kısaldı mı?” dedi. “Ne unuttum ne de kısaldı” buyurdu. (Adam): “Hayır, muhakkak unuttun” dedi. Bunun üzerine iki rekât kıldı, sonra selâm verdi. Sonra tekbir aldı ve secdesi gibi ya da daha uzun secde etti. Sonra başını kaldırıp tekbir aldı. Sonra başını (yere) koyup tekbir aldı ve secdesi gibi ya da daha uzun secde etti. Sonra başını kaldırıp tekbir aldı.
Sahîh-i Buhârî 1229, Kitap 22, Hadis 7