Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gece, gecenin ortasında çıktı ve mescitte namaz kıldı; birtakım adamlar da onun namazına uyarak kıldılar. Sabah olunca insanlar (bunu) konuştular; (ertesi gece) onlardan daha çoğu toplandı ve onunla birlikte namaz kıldılar. Sabah olunca insanlar (yine) konuştular; üçüncü gece mescit cemaati çoğaldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çıkıp namaz kıldı, onlar da onun namazına uyarak kıldılar. Dördüncü gece olunca mescit cemaatini alamaz oldu; nihayet (Peygamber ancak) sabah namazı için çıktı. Sabah namazını bitirince insanlara yöneldi, şehadet getirdi, sonra şöyle buyurdu: “Emmâ ba'd! Sizin (burada) bulunuşunuz bana gizli kalmadı; fakat (bu namazın) size farz kılınmasından ve onu yerine getirmekten âciz kalmanızdan korktum.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat etti, iş de bu durum üzereydi.
Sahîh-i Buhârî 2012, Kitap 31, Hadis 5