Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ramazan'da ayın ortasındaki on (gün)de itikâf yapardı. Yirmi gece geçip yirmi birinci (gece)yi karşılayacağı akşam olunca evine döner, onunla birlikte itikâf yapanlar da dönerdi. İtikâf yaptığı bir ayda, (evine) döndüğü o gece (mescitte) kaldı; insanlara hutbe okudu, onlara Allah'ın dilediği şeyleri emretti, sonra şöyle buyurdu: “Ben bu on (gün)de itikâf yapıyordum; sonra bu son on (gün)de itikâf yapmak bana uygun göründü. Benimle birlikte itikâfa girmiş olan kimse itikâf yerinde kalsın. Bana bu gece gösterildi, sonra bana unutturuldu. Onu son on (gece)de arayın; onu her tek (gece)de arayın. Ben kendimi su ve çamur içinde secde ederken gördüm.” O gece gökten yağmur boşandı ve yağdı; yirmi birinci gece mescit, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) namaz kıldığı yerde damladı. Gözüm Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) gördü; ona baktım, sabah namazından dönüyordu, yüzü de çamur ve suyla dolmuştu.
Sahîh-i Buhârî 2018, Kitap 32, Hadis 5