Paylaştırın, kendinizle birlikte bana da bir pay ayırın.

Ebû Saîd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bir grup, çıktıkları bir yolculukta Arap kabilelerinden birine konakladılar ve onlardan kendilerini misafir etmelerini istediler. Onlar ise onları misafir etmekten kaçındılar. Derken o kabilenin reisini (bir haşere) soktu. Onun için her şeyi denediler, hiçbir şey ona fayda vermedi. İçlerinden bazıları: “Şu konaklayan topluluğa gitseniz; belki onlardan birinin yanında bir şey vardır” dedi. Onlara gelip: “Ey topluluk! Reisimizi (bir haşere) soktu; onun için her şeyi denedik, hiçbir şey fayda vermiyor. Sizden birinin yanında bir şey var mı?” dediler. İçlerinden biri şöyle dedi: “Evet, vallahi ben rukye yaparım. Fakat vallahi biz sizden misafirlik istedik, siz bizi misafir etmediniz. Bize bir ücret belirlemedikçe size rukye yapmam.” Bunun üzerine bir koyun sürüsü karşılığında onlarla anlaştılar. O da gidip ona hafifçe tükürüyor ve “Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur” (Fâtiha 1/2) diye okuyordu. Adam sanki bağdan çözülmüş gibi oldu; hiçbir rahatsızlığı kalmadan yürümeye başladı. Bunun üzerine anlaştıkları ücreti onlara tam olarak ödediler. İçlerinden bazıları: “Paylaştırın” dedi. Rukye yapan kişi ise: “Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip olanı ona anlatıncaya ve bize ne emredeceğine bakıncaya kadar bunu yapmayın” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına gelip durumu ona anlattılar. Şöyle buyurdu: “Onun bir rukye olduğunu sana ne bildirdi?” Sonra: “İsabet etmişsiniz. Paylaştırın, kendinizle birlikte bana da bir pay ayırın” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (bunun üzerine) güldü.

Şu'be dedi ki: Ebû Bişr bize anlattı: Ebû'l-Mütevekkil'i bunu (rivayet ederken) işittim.