Abdullah (b. Mes'ûd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim, bir müslümanın malını onunla koparıp almak için yalan olduğunu bile bile yemin ederse, Allah ona gazaplı olduğu hâlde Allah'a kavuşur.”
(Abdullah) dedi ki: Eş'as b. Kays şöyle dedi: Vallahi bu benim hakkımdadır. Benimle Yahudilerden bir adam arasında bir arazi vardı; o (hakkımı) inkâr etti. Onu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) götürdüm. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Beyyinen (delilin) var mı?” dedi. “Hayır” dedim. Yahudiye: “Yemin et” dedi. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü! O zaman yemin eder ve malımı alıp gider” dedim. Bunun üzerine Allah Teâlâ: “Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedele değişenler...” âyetini sonuna kadar (Âl-i İmrân 3/77) indirdi.
Sahîh-i Buhârî 2666, 2667, Kitap 52, Hadis 30