Ya iki şahidin ya da onun yemini.

Ebû Vâil şöyle dedi:

Abdullah (b. Mes'ûd) şöyle dedi: “Kim bir malı onunla hak etmek için yemin ederse, Allah ona gazaplı olduğu hâlde Allah'a kavuşur.” Sonra Allah bunu doğrulayan: “Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini (az bir bedele) değişenler...” (âyetini) “...elem verici bir azap vardır” (sözüne kadar) (Âl-i İmrân 3/77) indirdi. Sonra Eş'as b. Kays yanımıza çıktı ve: “Ebû Abdurrahman size ne anlatıyor?” dedi. Ona (Abdullah'ın) söylediğini anlattık. Şöyle dedi: “Doğru söylemiş; (bu âyet) benim hakkımda indi. Benimle bir adam arasında bir şey hakkında anlaşmazlık vardı. Davamızı Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) götürdük. 'Ya iki şahidin ya da onun yemini' buyurdu. Ona: 'O zaman o yemin eder ve aldırmaz' dedim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: 'Kim bir malı onunla hak etmek için yalan olduğunu bile bile yemin ederse, Allah ona gazaplı olduğu hâlde Allah'a kavuşur.' Bunun üzerine Allah bunu doğrulayan (âyeti) indirdi.” Sonra (Eş'as) bu âyeti okudu.