Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem): “Abdullah b. Übey'e bir gitsen” denildi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir merkebe binerek ona gitti; müslümanlar da onunla birlikte yürüyerek gittiler. Orası çorak bir araziydi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onun yanına varınca (Abdullah b. Übey): “Benden uzak dur! Allah'a yemin ederim ki merkebinin pis kokusu bana eziyet verdi” dedi. Onların arasından Ensâr'dan bir adam: “Allah'a yemin ederim ki Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) merkebi senden daha güzel kokuludur” dedi. Abdullah'ın kavminden bir adam onun için öfkelendi ve birbirlerine sövdüler. Her birinin arkadaşları da onun için öfkelendi; aralarında hurma dallarıyla, ellerle ve ayakkabılarla vuruşma oldu. Bize ulaştığına göre (bunun üzerine) şu âyet indirildi: “Eğer müminlerden iki topluluk birbiriyle çarpışırsa aralarını bulun.” (Hucurât 49/9)
Sahîh-i Buhârî 2691, Kitap 53, Hadis 2