Ben Mekke'de iken evimin tavanı açıldı; Cebrâil indi, göğsümü yardı ve beni göğe yükseltti.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ebû Zer (radıyallahu anh), Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'ın şöyle buyurduğunu anlatırdı: “Ben Mekke'de iken evimin tavanı açıldı. Cebrâil indi, göğsümü yardı, sonra onu zemzem suyuyla yıkadı. Sonra hikmet ve imanla dolu altından bir leğen getirip onu göğsüme boşalttı, sonra (göğsümü) kapattı. Sonra elimden tutup beni göğe yükseltti. Dünya semasına gelince Cebrâil göğün bekçisine: ‘Aç!’ dedi. (Bekçi): ‘Bu kim?’ dedi. ‘Bu Cebrâil’ dedi. ‘Seninle biri var mı?’ dedi. ‘Benimle Muhammed var’ dedi. ‘Ona (davet) gönderildi mi?’ dedi. ‘Evet, aç’ dedi. Göğün üstüne çıktığımızda bir de baktık ki sağında karaltılar, solunda karaltılar bulunan bir adam var. Sağ tarafına baktığında gülüyor, sol tarafına baktığında ağlıyordu. ‘Merhaba salih peygambere ve salih oğula!’ dedi. ‘Ey Cebrâil, bu kim?’ dedim. ‘Bu Âdem'dir. Sağındaki ve solundaki bu karaltılar oğullarının ruhlarıdır. Sağdakiler cennet ehli, solundaki karaltılar cehennem ehlidir. Bu yüzden sağ tarafına baktığında güler, sol tarafına baktığında ağlar’ dedi. Sonra Cebrâil beni yükseltti, nihayet ikinci semaya geldi ve onun bekçisine: ‘Aç!’ dedi. Bekçisi ona birincinin söylediğinin benzerini söyledi ve açtı.”

Enes dedi ki: (Ebû Zer, Peygamber'in) semalarda İdrîs'i, Mûsâ'yı, Îsâ'yı ve İbrâhîm'i bulduğunu anlattı; fakat onların makamlarının nasıl olduğunu bana kesin olarak bildirmedi. Yalnız Âdem'i dünya semasında, İbrâhîm'i de altıncı (semada) bulduğunu anlattı.

Enes dedi ki: Cebrâil İdrîs'e uğradığında (İdrîs): “Merhaba salih peygambere ve salih kardeşe!” dedi. “Bu kim?” dedim. “Bu İdrîs'tir” dedi. Sonra Mûsâ'ya uğradım; “Merhaba salih peygambere ve salih kardeşe!” dedi. “Bu kim?” dedim. “Bu Mûsâ'dır” dedi. Sonra Îsâ'ya uğradım; “Merhaba salih peygambere ve salih kardeşe!” dedi. “Bu kim?” dedim. “Îsâ” dedi. Sonra İbrâhîm'e uğradım; “Merhaba salih peygambere ve salih oğula!” dedi. “Bu kim?” dedim. “Bu İbrâhîm'dir” dedi.

(İbn Şihâb) dedi ki: Bana İbn Hazm haber verdi ki İbn Abbâs ve Ebû Habbe el-Ensârî şöyle derlerdi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sonra yükseltildim; nihayet kalemlerin cızırtısını işittiğim bir düzlüğe çıktım.”

İbn Hazm ve Enes b. Mâlik (radıyallahu anhümâ) dediler ki: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah bana elli (vakit) namazı farz kıldı. Bununla döndüm; nihayet Mûsâ'ya uğradım. Mûsâ: ‘Ümmetine ne farz kılındı?’ dedi. ‘Onlara elli (vakit) namaz farz kıldı’ dedim. ‘Rabbine dön (tekrar başvur); çünkü ümmetin buna güç yetiremez’ dedi. Döndüm ve Rabbime başvurdum; yarısını indirdi. Mûsâ'ya döndüm; ‘Rabbine başvur’ dedi —ve (öncekinin) benzerini söyledi—; (Rabbim) yarısını (daha) indirdi. Mûsâ'ya döndüm ve ona haber verdim; ‘Rabbine başvur; çünkü ümmetin buna güç yetiremez’ dedi. Döndüm ve Rabbime başvurdum; ‘Onlar beştir ve onlar elliydir. Benim katımda söz değiştirilmez’ buyurdu. Mûsâ'ya döndüm; ‘Rabbine başvur’ dedi. ‘Artık Rabbimden utandım’ dedim. Sonra (Cebrâil) gitti; nihayet Sidretü'l-müntehâ'ya geldi. Onu, ne olduklarını bilmediğim renkler kapladı. Sonra cennete sokuldum; bir de baktım ki orada inciden kubbeler var, toprağı da misk.”