Şakîk b. Seleme şöyle rivayet etti:
Abdullah (b. Mes'ûd) ile Ebû Mûsâ'nın yanındaydım. Ebû Mûsâ ona: “Ey Ebû Abdurrahman! Kişi cünüp olur da su bulamazsa ne yapar, ne dersin?” dedi. Abdullah: “Su buluncaya kadar namaz kılmaz” dedi. Ebû Mûsâ: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Ammâr'a ‘Sana yeterdi’ dediğinde, Ammâr'ın sözünü ne yapacaksın?” dedi. (Abdullah): “Ömer'in bununla yetinmediğini görmedin mi?” dedi. Ebû Mûsâ: “Ammâr'ın sözünü bırakalım; bu âyeti ne yapacaksın?” dedi. Abdullah ne diyeceğini bilemedi ve şöyle dedi: “Onlara bu konuda ruhsat verirsek, birine su soğuk geldiğinde onu bırakıp teyemmüm etmesi yakındır.” (A'meş dedi ki:) Şakîk'e: “Abdullah bundan ancak bu sebeple hoşlanmadı, öyle mi?” dedim. “Evet” dedi.
Sahîh-i Buhârî 346, Kitap 7, Hadis 13