Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Hırsızlık yapan Mahzûmlu kadının durumu Kureyş'i kaygılandırdı. (Biri): “Onun hakkında Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile kim konuşur?” dedi. (Diğerleri): “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sevgilisi Üsâme b. Zeyd'den başka buna kim cesaret edebilir?” dediler. Üsâme onunla konuştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Allah'ın hadlerinden bir had hakkında şefaat mi ediyorsun?” buyurdu. Sonra kalkıp hutbe verdi ve şöyle buyurdu: “Sizden öncekileri ancak şu helak etti: Aralarında soylu biri hırsızlık yaptığında onu bırakırlardı; zayıf biri hırsızlık yaptığında ona haddi uygularlardı. Allah'a andolsun, Muhammed'in kızı Fâtıma hırsızlık yapsaydı, onun elini keserdim.”
Sahîh-i Buhârî 3475, Kitap 60, Hadis 142