Mi'rac gecesinde elli vakit namaz beşe indirildi: Onlar beştir ve elliye denktir.

Enes b. Mâlik, Ebû Zer'den (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben Mekke'de iken evimin tavanı açıldı. Cebrâil indi, göğsümü yardı, sonra onu zemzem suyuyla yıkadı. Sonra hikmet ve imanla dolu altından bir leğen getirdi, onu göğsüme boşalttı, sonra göğsümü kapattı. Sonra elimden tuttu ve beni dünya semasına yükseltti. Dünya semasına varınca Cebrâil semanın bekçisine: ‘Aç!’ dedi. ‘Bu kim?’ dedi. ‘Bu Cebrâil'dir’ dedi. ‘Yanında biri var mı?’ dedi. ‘Evet, yanımda Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) var’ dedi. ‘Ona (gelmesi için) haber gönderildi mi?’ dedi. ‘Evet’ dedi. (Bekçi kapıyı) açınca dünya semasına yükseldik. Bir de ne görelim, oturan bir adam; sağında karaltılar, solunda karaltılar var. Sağına bakınca gülüyor, soluna bakınca ağlıyor. ‘Merhaba salih peygambere ve salih oğula!’ dedi. Cebrâil'e: ‘Bu kim?’ dedim. ‘Bu Âdem'dir. Sağındaki ve solundaki bu karaltılar oğullarının ruhlarıdır. Onlardan sağdakiler cennet ehli, solundaki karaltılar cehennem ehlidir. Sağına bakınca güler, soluna bakınca ağlar’ dedi. Nihayet beni ikinci semaya yükseltti ve onun bekçisine: ‘Aç!’ dedi. Bekçisi ona birincinin söylediğinin aynısını söyledi ve açtı.”

Enes dedi ki: (Ebû Zer) göklerde Âdem'i, İdrîs'i, Mûsâ'yı, Îsâ'yı ve İbrâhim'i (salavâtullahi aleyhim) bulduğunu anlattı; fakat onların yerlerinin nasıl olduğunu belirtmedi. Yalnız Âdem'i dünya semasında, İbrâhim'i altıncı semada bulduğunu söyledi. Enes dedi ki: Cebrâil, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte İdrîs'in yanından geçince İdrîs: “Merhaba salih peygambere ve salih kardeşe!” dedi. (Peygamber anlattı:) “‘Bu kim?’ dedim. ‘Bu İdrîs'tir’ dedi. Sonra Mûsâ'ya uğradım. ‘Merhaba salih peygambere ve salih kardeşe!’ dedi. ‘Bu kim?’ dedim. ‘Bu Mûsâ'dır’ dedi. Sonra Îsâ'ya uğradım. ‘Merhaba salih kardeşe ve salih peygambere!’ dedi. ‘Bu kim?’ dedim. ‘Bu Îsâ'dır’ dedi. Sonra İbrâhim'e uğradım. ‘Merhaba salih peygambere ve salih oğula!’ dedi. ‘Bu kim?’ dedim. ‘Bu İbrâhim'dir (sallallahu aleyhi ve sellem)’ dedi.”

İbn Şihâb dedi ki: Bana İbn Hazm haber verdi ki İbn Abbâs ve Ebû Habbe el-Ensârî şöyle derlerdi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sonra kalemlerin cızırtısını işittiğim bir düzlüğe çıkıncaya kadar yükseltildim.”

İbn Hazm ve Enes b. Mâlik dediler ki: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah ümmetime elli vakit namazı farz kıldı. Bununla döndüm; nihayet Mûsâ'ya uğradım. ‘Allah ümmetin için sana neyi farz kıldı?’ dedi. ‘Elli vakit namazı farz kıldı’ dedim. ‘Rabbine dön; ümmetin buna güç yetiremez’ dedi. Rabbime başvurdum, yarısını indirdi. Mûsâ'ya döndüm ve ‘Yarısını indirdi’ dedim. ‘Rabbine başvur; ümmetin buna güç yetiremez’ dedi. Başvurdum, yarısını (daha) indirdi. Ona döndüm. ‘Rabbine dön; ümmetin buna güç yetiremez’ dedi. Ona başvurdum. (Allah) şöyle buyurdu: ‘Onlar beştir ve onlar elliye denktir. Benim katımda söz değiştirilmez.’ Mûsâ'ya döndüm. ‘Rabbine başvur’ dedi. ‘Rabbimden utandım’ dedim. Sonra beni götürdü; nihayet Sidretü'l-müntehâ'ya ulaştırdı. Onu ne olduklarını bilmediğim renkler kaplamıştı. Sonra cennete sokuldum. Bir de ne göreyim, orada inciden kubbeler var, toprağı da misk.”