Câbir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte gazaya çıktık. Muhâcirlerden birtakım insanlar onun yanına toplanmış, sonunda çoğalmışlardı. Muhâcirler arasında şakacı bir adam vardı; bir Ensârî'nin kalçasına vurdu. Ensârî çok şiddetli öfkelendi; sonunda birbirlerini (yardıma) çağırdılar. Ensârî: “Ey Ensâr, yetişin!” dedi; Muhâcir de: “Ey Muhâcirler, yetişin!” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) çıktı ve: “Bu Cahiliye ehlinin çağrısı da ne oluyor?” buyurdu. Sonra: “Onların durumu nedir?” diye sordu. Muhâcirin Ensârî'nin kalçasına vurduğu kendisine haber verildi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bırakın onu; çünkü o çirkindir” buyurdu. Abdullah b. Übey b. Selûl de: “Bize karşı birbirlerini çağırdılar ha! Andolsun, Medine'ye dönersek, en aziz olan en zelil olanı oradan mutlaka çıkaracaktır” dedi. Ömer -Abdullah'ı kastederek-: “Ey Allah'ın Resûlü! Şu habisi öldürmeyelim mi?” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “İnsanlar onun ashabını öldürdüğünü konuşmasın” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 3518, Kitap 61, Hadis 28