Seni hak ile gönderene yemin ederim ki bunu onların arasında haykıracağım.

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

(Ebû Cemre'ye ve beraberindekilere) şöyle dedi: “Size Ebû Zer'in müslüman oluşunu haber vereyim mi?” “Evet” dedik. Dedi ki: Ebû Zer şöyle anlattı: Ben Gıfâr'dan bir adamdım. Mekke'de peygamber olduğunu söyleyen bir adamın ortaya çıktığı haberi bize ulaştı. Kardeşime: “Şu adama git, onunla konuş ve bana haberini getir” dedim. O da gitti, onunla görüştü, sonra döndü. “Ne haber getirdin?” dedim. “Vallahi hayrı emreden ve şerden nehyeden bir adam gördüm” dedi. Ona: “Verdiğin haberle beni tatmin etmedin” dedim. Bunun üzerine bir azık torbası ile bir asa aldım, sonra Mekke'ye yöneldim. Onu tanımıyordum, ondan sormak da istemiyordum. Zemzem suyundan içiyor ve mescitte kalıyordum. Derken Ali yanımdan geçti ve: “Bu adam garip gibi” dedi. “Evet” dedim. “Öyleyse eve gel” dedi. Onunla birlikte gittim; o bana bir şey sormuyordu, ben de ona bir şey söylemiyordum. Sabah olunca onu sormak için mescide gittim; fakat bana onunla ilgili bir şey haber veren kimse yoktu. Ali yine yanımdan geçti ve: “Bu adamın kalacağı yeri bilme vakti hâlâ gelmedi mi?” dedi. “Hayır” dedim. “Benimle gel” dedi. Bana: “Derdin nedir, seni bu beldeye ne getirdi?” diye sordu. Ona: “Sırrımı saklarsan sana haber veririm” dedim. “Saklarım” dedi. Ona: “Burada peygamber olduğunu söyleyen bir adamın çıktığını duyduk. Onunla konuşsun diye kardeşimi gönderdim; döndü ama verdiği haberle beni tatmin etmedi. Ben de onunla görüşmek istedim” dedim. Ali ona şöyle dedi: “Doğru yolu buldun. İşte ben ona gidiyorum; beni takip et, benim girdiğim yere gir. Eğer senin için korktuğum birini görürsem, ayakkabımı düzeltiyormuş gibi duvarın dibine geçerim; sen yoluna devam et.” Ali yürüdü, ben de onunla yürüdüm. Nihayet o Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girdi, ben de onunla girdim. Ona: “Bana İslam'ı arz et” dedim. O da arz etti; ben de hemen orada müslüman oldum. Bana: “Ey Ebû Zer! Bu işi gizle ve memleketine dön. Bizim galip geldiğimizi duyunca gel” buyurdu. Ben: “Seni hak ile gönderene yemin ederim ki bunu onların arasında haykıracağım” dedim. (Ebû Zer) Kureyş'in bulunduğu mescide geldi ve: “Ey Kureyş topluluğu! Ben Allah'tan başka ilah olmadığına şahitlik ederim ve Muhammed'in O'nun kulu ve resûlü olduğuna şahitlik ederim” dedi. Onlar: “Kalkın şu dininden dönene!” dediler. Kalktılar; ölesiye dövüldüm. Abbâs yetişti, üzerime kapandı; sonra onlara dönerek: “Yazıklar olsun size! Ticaretiniz ve yolunuz Gıfâr üzerinden olduğu hâlde Gıfâr'dan bir adamı mı öldürüyorsunuz!” dedi. Bunun üzerine benden el çektiler. Ertesi sabah dönüp dün söylediğimin aynısını söyledim. “Kalkın şu dininden dönene!” dediler. Bana dün yapılanın aynısı yapıldı. Abbâs yine yetişip üzerime kapandı ve dünkü sözünün aynısını söyledi.

(İbn Abbâs) dedi ki: İşte Ebû Zer'in -Allah ona rahmet etsin- müslüman oluşunun başlangıcı böyle oldu.