Resûlullah sevindiğinde yüzü aydınlanırdı; sanki bir ay parçası gibi olurdu.

Abdullah b. Ka'b şöyle rivayet etti:

Ka'b b. Mâlik'i, Tebük'ten geri kaldığı zamanı anlatırken işittim. Şöyle dedi: “Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) selam verdiğimde yüzü sevinçten parlıyordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sevindiğinde yüzü aydınlanırdı; sanki bir ay parçası gibi olurdu. Biz de bunu ondan anlardık.”