Hurma ağacı, yanında işittiği zikir için ağlıyordu.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) cuma günü bir ağaca ya da hurma ağacına (dayanarak) ayakta dururdu. Ensâr'dan bir kadın -ya da bir adam-: “Ey Allah'ın Resûlü! Sana bir minber yapmayalım mı?” dedi. “İsterseniz” buyurdu. Ona bir minber yaptılar. Cuma günü olunca minbere yöneldi. Hurma ağacı çocuğun bağırması gibi bağırdı. Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) (minberden) inip onu kendine bastırdı; (hurma) susturulan çocuğun inlemesi gibi inliyordu. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Yanında işittiği zikir için ağlıyordu.”