Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında Kezzâb (yalancı) Müseylime (Medine'ye) geldi ve: “Muhammed işi kendisinden sonra bana bırakırsa ona uyarım” demeye başladı. Oraya kavminden pek çok insanla gelmişti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), yanında Sâbit b. Kays b. Şemmâs olduğu halde ona doğru geldi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) elinde bir hurma dalı parçası vardı. Nihayet adamları arasındaki Müseylime'nin karşısında durdu ve şöyle buyurdu: “Benden şu parçayı istesen bile onu sana vermem. Sen Allah'ın senin hakkındaki emrini aşamazsın. Eğer (bu işten) yüz çevirirsen Allah seni mutlaka helak eder. Ben seni, hakkında (rüyada) gördüklerimi gördüğüm kimse olarak görüyorum.”
(İbn Abbâs dedi ki:) Ebû Hüreyre bana haber verdi ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuş: “Ben uyurken ellerimde altından iki bilezik gördüm; durumları beni tasalandırdı. Rüyada bana onları üflemem vahyedildi. Onları üfledim, uçup gittiler. Bunları benden sonra çıkacak iki yalancı olarak yorumladım.” Onlardan biri Ansî, diğeri de Yemâme'nin sahibi Kezzâb Müseylime idi.
Sahîh-i Buhârî 3620, 3621, Kitap 61, Hadis 127