Ebû Bekir: "Resûlullah'ın akrabasını gözetmek bana kendi akrabamı gözetmekten daha sevimlidir" dedi.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Fâtıma (aleyhesselâm), Allah'ın Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) fey olarak verdiği şeylerden Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) kalan mirasını istemek üzere Ebû Bekir'e (haber) gönderdi; Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'deki sadakasını, Fedek'i ve Hayber humusundan kalanı istiyordu. Ebû Bekir şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Bize mirasçı olunmaz; bıraktığımız sadakadır. Muhammed ailesi ancak bu maldan -yani Allah'ın malından- yer; onların yiyecekten fazlasını almaya hakları yoktur' buyurdu. Vallahi ben Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) sadakalarından hiçbir şeyi Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanındaki durumundan değiştirmeyeceğim ve onlarda mutlaka Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yaptığı gibi yapacağım.” Bunun üzerine Ali şehadet getirdi, sonra: “Ey Ebû Bekir! Biz senin faziletini bildik” dedi ve onların Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yakınlıklarını ve haklarını andı. Ebû Bekir de konuşup şöyle dedi: “Canım elinde olana yemin ederim ki Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) akrabasını gözetmek bana kendi akrabamı gözetmekten daha sevimlidir.”