Ensâr kadınları: "Hayır ve bereket üzere, en hayırlı talih üzere!" dediler.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Ben altı yaşında bir kızken Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) benimle evlendi. Medine'ye geldik ve Hâris b. Hazrec oğullarının (yurduna) indik. Hastalandım, saçlarım döküldü; sonra (yeniden uzayıp) omuzlarıma kadar çıktı. Ben yanımda arkadaşlarımla birlikte salıncaktayken annem Ümmü Rûmân yanıma geldi ve bana seslendi. Benden ne istediğini bilmeden yanına gittim. Elimden tuttu ve beni evin kapısında durdurdu; ben soluk soluğaydım. Nefesim biraz yatışınca biraz su alıp onunla yüzümü ve başımı sildi, sonra beni eve soktu. Bir de baktım evde Ensâr'dan kadınlar var. “Hayır ve bereket üzere, en hayırlı talih üzere!” dediler. (Annem) beni onlara teslim etti; onlar da beni hazırladılar. Kuşluk vakti ansızın Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi; (annem) beni ona teslim etti. O gün ben dokuz yaşında bir kızdım.