Urve (b. Zübeyr) şöyle rivayet etti:
Âişe'nin (radıyallahu anhâ) yanında, İbn Ömer'in Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) dayandırarak “Ölü, ailesinin ağlaması sebebiyle kabrinde azap görür” dediği anıldı. Âişe şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yalnızca şöyle buyurmuştu: ‘O, hatası ve günahı sebebiyle azap görmektedir; ailesi ise şimdi ona ağlamaktadır.’”
Âişe şöyle dedi: “Bu da onun şu sözü gibidir: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), içinde Bedir'de öldürülen müşriklerin bulunduğu kuyunun başında durmuş ve onlara söyleyeceğini söylemişti: ‘Onlar söylediğimi işitiyorlar.’ Oysa o yalnızca şöyle buyurmuştu: ‘Onlar şimdi, kendilerine söylediğimin gerçek olduğunu kesinlikle biliyorlar.’” Sonra şu âyetleri okudu: “Sen ölülere işittiremezsin” (Neml 27/80), “Sen kabirdekilere işittirecek değilsin” (Fâtır 35/22). (Âişe) bununla, ateşteki yerlerine yerleştikleri zamanı kastediyordu.
Sahîh-i Buhârî 3978, 3979, Kitap 64, Hadis 31