Vahşî, Hamza'yı Uhud'da nasıl öldürdüğünü ve sonra Müseylime'yi vurduğunu anlattı

Ca'fer b. Amr b. Ümeyye ed-Damrî şöyle rivayet etti:

Ubeydullah b. Adî b. el-Hıyâr ile birlikte yola çıktım. Hıms'a varınca Ubeydullah bana: “Vahşî'ye gidip ona Hamza'nın öldürülmesini sormaya ne dersin?” dedi. “Olur” dedim. Vahşî Hıms'ta oturuyordu. Onu sorduk; bize: “İşte o, köşkünün gölgesinde; sanki (dolu) bir tulum gibi” denildi. Gelip yanında biraz durduk ve selam verdik; selamımızı aldı. Ubeydullah sarığına sarınmıştı; Vahşî onun yalnızca gözlerini ve ayaklarını görüyordu. Ubeydullah: “Ey Vahşî, beni tanıyor musun?” dedi. Vahşî ona baktı, sonra: “Hayır, vallahi! Ancak şunu biliyorum: Adî b. el-Hıyâr, Ümmü Kıtâl bint Ebü'l-Îs denilen bir kadınla evlendi; o da ona Mekke'de bir oğlan doğurdu. Ben ona bir sütanne arıyordum. O çocuğu annesiyle birlikte taşıdım ve onu (sütanneye) verdim. Sanki (şimdi) senin ayaklarına bakıyorum” dedi. Bunun üzerine Ubeydullah yüzünü açtı, sonra: “Bize Hamza'nın öldürülmesini anlatmaz mısın?” dedi. (Vahşî) dedi ki: “Olur. Hamza, Tuayme b. Adî b. el-Hıyâr'ı Bedir'de öldürmüştü. Efendim Cübeyr b. Mut'im bana: ‘Amcama karşılık Hamza'yı öldürürsen hürsün’ dedi. İnsanlar Ayneyn yılında -Ayneyn, Uhud'un karşısında bir dağdır; aralarında bir vadi vardır- çıkınca ben de insanlarla birlikte savaşa çıktım. Savaş için saf tutunca Sibâ' çıktı ve: ‘Teke tek dövüşecek yok mu?’ dedi. Hamza b. Abdülmuttalib ona çıktı ve: ‘Ey Sibâ'! Ey kadınları sünnet eden Ümmü Enmâr'ın oğlu! Allah'a ve Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı mı geliyorsun?’ dedi. Sonra ona saldırdı; (Sibâ') geçip giden dün gibi (yok) oldu. Ben de Hamza için bir kayanın altında pusuya yattım. Bana yaklaşınca mızrağımı ona fırlattım ve onu kasığına sapladım; öyle ki kalçalarının arasından çıktı. İşte onunla son (görüşmem) bu oldu. İnsanlar dönünce ben de onlarla döndüm ve Mekke'de, orada İslâm yayılıncaya kadar kaldım. Sonra Tâif'e gittim. (Tâifliler) Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) elçi gönderdiler. Bana: ‘O elçilere dokunmaz’ denildi. Ben de onlarla birlikte çıktım ve Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) huzuruna vardım. Beni görünce: ‘Sen Vahşî misin?’ dedi. ‘Evet’ dedim. ‘Hamza'yı sen mi öldürdün?’ dedi. ‘Durum sana ulaştığı gibidir’ dedim. ‘Yüzünü benden uzak tutabilir misin?’ dedi. Ben de çıkıp gittim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat edip de Yalancı Müseylime ortaya çıkınca: ‘Mutlaka Müseylime'ye karşı çıkacağım; belki onu öldürür de Hamza'nın karşılığını öderim’ dedim. İnsanlarla birlikte çıktım; onun işi olacağına vardı. Bir de baktım, bir duvar gediğinde ayakta duran, boz bir deve gibi, saçı başı dağınık bir adam! Mızrağımı ona fırlattım ve iki memesinin arasına sapladım; öyle ki iki küreğinin arasından çıktı. Ensâr'dan bir adam da ona sıçrayıp kılıçla başının tepesine vurdu.”

Abdullah b. el-Fadl dedi ki: Süleymân b. Yesâr bana, Abdullah b. Ömer'in şöyle dediğini işittiğini haber verdi: “Bir evin damındaki bir cariye: ‘Vah mü'minlerin emîri! Onu siyah köle öldürdü’ dedi.”