Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir iş için, kendilerine “kurrâ” denilen yetmiş adam gönderdi. Benî Süleym'den iki kabile, Ri'l ve Zekvân, Bi'r-i Maûne denilen bir kuyunun yanında önlerine çıktı. Onlar (kurrâ): “Allah'a yemin olsun ki biz sizi kastetmedik; biz ancak Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) bir işi için (buradan) geçiyoruz” dediler. (Buna rağmen) onları öldürdüler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de bir ay sabah namazında onlar aleyhine beddua etti. Kunutun başlangıcı bu idi; (daha önce) kunut yapmıyorduk.
Abdülazîz dedi ki: Bir adam Enes'e kunutu sordu: “Rükûdan sonra mı, yoksa kıraat bitince mi?” (Enes): “Hayır, kıraat bitince” dedi.
Sahîh-i Buhârî 4088, Kitap 64, Hadis 132