Hicrette Peygamber ile Ebû Bekir'e eşlik eden Âmir b. Füheyre Bi'r-i Maûne günü öldürüldü

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Ebû Bekir, eziyet kendisine ağırlaşınca Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) (Mekke'den) çıkmak için izin istedi. (Peygamber) ona: “Kal” dedi. “Ey Allah'ın Resûlü! Sana izin verileceğini mi umuyorsun?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ben bunu umuyorum” diyordu. (Âişe) dedi ki: Ebû Bekir onu bekledi. Bir gün öğle vakti Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona geldi, seslendi ve: “Yanındakileri çıkar” dedi. Ebû Bekir: “Onlar sadece benim iki kızım” dedi. “Bana çıkış izni verildiğini biliyor musun?” dedi. “Ey Allah'ın Resûlü, arkadaşlık (isterim)” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Arkadaşlık (olsun)” dedi. “Ey Allah'ın Resûlü! Yanımda çıkış için hazırladığım iki dişi deve var” dedi. Birini -ki o Ced'â idi- Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) verdi. Bindiler ve yola çıktılar; nihayet Sevr'de olan mağaraya varıp orada gizlendiler. Âmir b. Füheyre, Âişe'nin anne bir kardeşi Abdullah b. Tufeyl b. Sahbere'nin kölesiydi. Ebû Bekir'in sütünden yararlanmak üzere verilmiş bir devesi vardı. (Âmir) onu akşamleyin götürür, sabahleyin onların yanına gelirdi; seher karanlığında onlara gider, sonra (deveyi) otlağa salardı; çobanlardan hiçbiri onu fark etmezdi. (Peygamber) çıkınca o da onlarla birlikte çıktı; Medine'ye varıncaya kadar onu sırayla terkilerine alıyorlardı. Âmir b. Füheyre Bi'r-i Maûne günü öldürüldü.

Ebû Üsâme'den (gelen rivayette) Hişâm b. Urve dedi ki: Babam bana şunu haber verdi: Bi'r-i Maûne'dekiler öldürülüp Amr b. Ümeyye ed-Damrî esir alınınca Âmir b. Tufeyl bir ölüyü işaret ederek ona: “Bu kim?” dedi. Amr b. Ümeyye ona: “Bu, Âmir b. Füheyre'dir” dedi. (Âmir b. Tufeyl): “Andolsun ki öldürüldükten sonra onun göğe kaldırıldığını gördüm; öyle ki gökyüzünü onunla yer arasında görüyordum. Sonra (yere) konuldu” dedi. Onların haberi Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı; ölümlerini haber verdi ve şöyle buyurdu: “Arkadaşlarınız musibete uğradılar. Onlar Rablerinden istediler ve: ‘Rabbimiz! Senden razı olduğumuzu ve senin de bizden razı olduğunu kardeşlerimize bizden haber ver’ dediler. O da onlara (kardeşlerine) bunları haber verdi.” O gün onların arasında Urve b. Esmâ b. Salt da öldürüldü; Urve (b. Zübeyr) onun adıyla adlandırıldı. Münzir b. Amr (da o gün öldürüldü); Münzir (b. Zübeyr) onun adıyla adlandırıldı.