Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
(Ensâr'dan) adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) (bazı) hurma ağaçları ayırırdı; nihayet (Peygamber) Kurayza'yı ve Nadîr'i fethetti. Ailem bana Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip ona verdiklerinin tamamını veya bir kısmını istememi emretti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ise onları Ümmü Eymen'e vermişti. Ümmü Eymen geldi, elbiseyi boynuma geçirdi ve şöyle diyordu: “Asla! Kendisinden başka ilah olmayan (Allah'a) andolsun ki onları sana vermeyecek; onları bana verdi” -ya da onun dediği gibi-. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de: “Sana şu kadar (vereyim)” diyordu; o ise: “Asla, vallahi!” diyordu. Nihayet ona verdi; sanırım “onun on katını” dedi, ya da onun dediği gibi.
Sahîh-i Buhârî 4120, Kitap 64, Hadis 164