Seleme b. Ekva' (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Sabah namazının ilk ezanı okunmadan önce çıktım. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sağmal develeri Zû Kared'de otluyordu. Abdurrahman b. Avf'ın bir kölesi bana rastladı ve: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sağmal develeri alındı” dedi. “Kim aldı?” dedim. “Gatafân” dedi. Bunun üzerine üç kez “Yâ sabâhâh!” diye bağırdım; Medine'nin iki harresi arasındakilere (sesimi) işittirdim. Sonra dosdoğru atıldım, nihayet onlara yetiştim; sudan su almaya başlamışlardı. Onlara oklarımı atmaya başladım —iyi bir okçuydum— ve şöyle diyordum: “Ben Ekva'ın oğluyum; bugün alçakların (helak) günüdür!” Recez okumaya devam ettim; sonunda sağmal develeri onlardan kurtardım ve onlardan otuz bürde ele geçirdim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ve insanlar geldi. “Ey Allah'ın Nebîsi! O topluluğu susuzken sudan men ettim; hemen şimdi üzerlerine (birlik) gönder” dedim. “Ey İbnü'l-Ekva'! Güç yetirdin, artık yumuşak davran” buyurdu. Sonra döndük; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye girinceye kadar beni devesinin terkisine bindirdi.
Sahîh-i Buhârî 4194, Kitap 64, Hadis 234