Mahmûd b. Rebî' el-Ensârî, Itbân b. Mâlik'ten (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Itbân b. Mâlik —Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından olup Bedir'de bulunan Ensârîlerdendi— Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Gözlerim zayıfladı. Kavmime namaz kıldırıyorum. Yağmurlar yağdığında onlarla benim aramdaki vadi sel olup akıyor; mescitlerine gelip onlara namaz kıldıramıyorum. Ey Allah'ın Resûlü! Bana gelip evimde namaz kılmanı ve onu namazgâh edinmeyi isterim.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “İnşallah yaparım” buyurdu. Itbân dedi ki: Ertesi gün güneş yükselince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Ebû Bekir geldiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) izin istedi, ben de ona izin verdim. Eve girinceye kadar oturmadı. Sonra: “Evinin neresinde namaz kılmamı istersin?” buyurdu. Evin bir köşesini işaret ettim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) durdu ve tekbir aldı; biz de kalkıp saf tuttuk. İki rekât kıldı, sonra selâm verdi. Onun için hazırladığımız hazîre (et ve undan yapılan yemek) için onu alıkoyduk. Mahalle halkından birçok adam eve gelip toplandı. İçlerinden biri: “Mâlik b. Duhayşin —yahut İbnü'd-Duhşun— nerede?” dedi. Bazıları: “O bir münafıktır; Allah'ı ve Resûlünü sevmez” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Öyle deme! Görmüyor musun, o Allah'ın rızasını isteyerek ‘Lâ ilâhe illallah’ demiştir” buyurdu. (Adam): “Allah ve Resûlü daha iyi bilir. Biz onun yönelişini ve samimiyetini münafıklara doğru görüyoruz” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah, Allah'ın rızasını isteyerek ‘Lâ ilâhe illallah’ diyeni ateşe haram kılmıştır.”
İbn Şihâb dedi ki: Sonra Sâlim oğullarından ve onların ileri gelenlerinden olan Husayn b. Muhammed el-Ensârî'ye Mahmûd b. Rebî'in hadisini sordum; o da bunu doğruladı.
Sahîh-i Buhârî 425, Kitap 8, Hadis 75