Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye geldi ve Medine'nin yukarı kesiminde, Amr b. Avf oğulları denilen bir kabilenin içine indi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onların arasında on dört gece kaldı. Sonra Neccâr oğullarına haber gönderdi; kılıçlarını kuşanmış olarak geldiler. Sanki şu an Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) bakıyorum: Devesinin üzerinde, Ebû Bekir terkisinde, Neccâr oğullarının ileri gelenleri de çevresinde; nihayet Ebû Eyyûb'un avlusuna indi. Namaz vakti nerede yetişirse orada namaz kılmayı severdi; koyun ağıllarında da namaz kılardı. Mescidin yapılmasını emretti. Neccâr oğullarının ileri gelenlerine haber gönderip: “Ey Neccâr oğulları! Şu bahçenizi bana satın” buyurdu. “Hayır, vallahi onun bedelini ancak Allah'tan isteriz” dediler. Enes dedi ki: Orada size söyleyeceğim şeyler vardı: Müşriklerin kabirleri, harabeler ve hurma ağaçları. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) müşriklerin kabirlerinin kazılmasını emretti, kazıldı; sonra harabelerin düzeltilmesini emretti, düzeltildi; hurma ağaçlarının kesilmesini emretti, kesildi. Hurma kütüklerini mescidin kıble tarafına dizdiler, kapı yanlarını taştan yaptılar. Recez söyleyerek taş taşımaya başladılar; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de onlarla birlikteydi ve şöyle diyordu: “Allah'ım! Hayır ancak âhiret hayrıdır; Ensâr'ı ve Muhâcirleri bağışla.”
Sahîh-i Buhârî 428, Kitap 8, Hadis 78