Ağızları çözülmemiş yedi kırbadan üzerime su dökün; belki insanlara vasiyet ederim

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşi Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ağırlaşıp hastalığı şiddetlenince, eşlerinden benim evimde bakılmak için izin istedi; onlar da izin verdiler. İki adamın arasında, ayakları yerde iz bırakarak (sürünerek) çıktı: Abbâs b. Abdülmuttalib ile başka bir adamın arasında.

Ubeydullah şöyle dedi: Âişe'nin söylediğini Abdullah'a (b. Abbâs) haber verdim. Abdullah b. Abbâs bana: “Âişe'nin adını vermediği diğer adamın kim olduğunu biliyor musun?” dedi. “Hayır” dedim. İbn Abbâs: “O, Ali'dir” dedi.

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşi Âişe şöyle anlatırdı: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) benim evime girip hastalığı şiddetlenince: “Ağızları çözülmemiş yedi kırbadan üzerime su dökün; belki insanlara vasiyet ederim” buyurdu. Onu, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşi Hafsa'ya ait bir leğene oturttuk; sonra o kırbalardan üzerine su dökmeye başladık. Nihayet eliyle bize “Tamam, yaptınız” diye işaret etmeye başladı. (Âişe) şöyle dedi: “Sonra insanların yanına çıktı, onlara namaz kıldırdı ve onlara hutbe okudu.”