Mescitte Ebû Bekir'in kapısından başka kapı kalmasın; hepsi kapatılsın.

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbe okudu ve şöyle buyurdu: “Allah bir kulu dünya ile kendi katındaki arasında serbest bıraktı; o da Allah katındakini seçti.” Bunun üzerine Ebû Bekir (radıyallahu anh) ağladı. İçimden: “Allah bir kulu dünya ile kendi katındaki arasında serbest bırakmış, o da Allah katındakini seçmişse, bu yaşlıyı ağlatan nedir?” dedim. Meğer o kul Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) imiş; Ebû Bekir de bizim en bilgilimizdi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Ey Ebû Bekir! Ağlama. Arkadaşlığında ve malında bana insanların en cömerdi Ebû Bekir'dir. Ümmetimden bir dost edinecek olsaydım Ebû Bekir'i edinirdim. Fakat İslâm kardeşliği ve sevgisi (yeter). Mescitte Ebû Bekir'in kapısından başka bir kapı kalmasın; hepsi kapatılsın.”