Ebû Bekir evinin avlusunda bir mescit yaptı; Kur'an okurken gözyaşlarına hâkim olamazdı.

Kaynak
Sahîh-i Buhârî 476, Kitap 8, Hadis 124
Türkçe meal

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Kendimi bildim bileli anne babam (İslâm) dinine bağlıydılar. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) günün iki ucunda, sabah ve akşam bize gelmediği hiçbir gün geçmedi. Sonra Ebû Bekir'in aklına (bir şey) geldi ve evinin avlusunda bir mescit yaptı. Orada namaz kılar ve Kur'an okurdu. Müşriklerin kadınları ve çocukları onun başında durur, ona hayret eder ve onu seyrederlerdi. Ebû Bekir çok ağlayan bir adamdı; Kur'an okuduğunda gözlerine hâkim olamazdı. Bu durum Kureyş müşriklerinin ileri gelenlerini korkuttu.

Sahîh-i Buhârî 476, Kitap 8, Hadis 124

Arapça metin
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، ثُمَّ بَدَا لأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، فَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَيَقِفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ، وَأَبْنَاؤُهُمْ يَعْجَبُونَ مِنْهُ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً بَكَّاءً لاَ يَمْلِكُ عَيْنَيْهِ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ، فَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ.

Hata bildir

Sahîh-i Buhârî 476 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü