Bu gece bana bir sûre indirildi ki o, bana üzerine güneşin doğduğu şeylerden daha sevimlidir.

Eslem şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculuklarından birinde geceleyin yol alıyordu, Ömer b. Hattâb da onunla birlikte gidiyordu. Ömer ona bir şey sordu; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona cevap vermedi. Sonra yine sordu, cevap vermedi. Sonra yine sordu, cevap vermedi. Bunun üzerine Ömer: “Anan seni yitirsin! Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) üç kere sıkıştırdın, her seferinde sana cevap vermiyor” dedi. Ömer dedi ki: Devemi sürdüm, nihayet insanların önüne geçtim; hakkımda Kur'an inmesinden korktum. Çok geçmeden bir çağırıcının seslendiğini işittim. -(Ömer) dedi ki:- “Hakkımda Kur'an inmiş olmasından korkmuştum” dedim. -Dedi ki:- Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip selam verdim. Şöyle buyurdu: “Bu gece bana bir sûre indirildi ki o, bana üzerine güneşin doğduğu şeylerden daha sevimlidir.” Sonra “Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik” (Fetih 48/1) âyetini okudu.