Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Babam beni soylu bir kadınla evlendirdi. (Babam) gelinini gözetir, ona kocasını sorardı. O da: “Ne iyi adamdır! (Ama) yanına geldiğimizden beri ne yatağımıza ayak bastı ne de örtümüzü araladı” derdi. Bu durum ona uzun gelince Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattı. (Peygamber): “Onu benimle buluştur” buyurdu. Ben de daha sonra onunla buluştum. “Nasıl oruç tutuyorsun?” buyurdu. “Her gün” dedim. “Nasıl hatmediyorsun?” buyurdu. “Her gece” dedim. “Her ay üç gün oruç tut, Kur'an'ı da her ay (bir kere hatmederek) oku” buyurdu. “Bundan fazlasına gücüm yeter” dedim. “Haftada üç gün oruç tut” buyurdu. “Bundan fazlasına gücüm yeter” dedim. “İki gün yemek ye, bir gün oruç tut” buyurdu. “Bundan fazlasına gücüm yeter” dedim. “Orucun en faziletlisini, Dâvûd'un orucunu tut: Bir gün oruç, bir gün iftar. Kur'an'ı da her yedi gecede bir kere oku” buyurdu. Keşke Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ruhsatını kabul etseydim! Çünkü ben yaşlandım ve zayıf düştüm.
(Râvi dedi ki:) Abdullah, ailesinden bazılarına Kur'an'ın yedide birini gündüz okurdu. Okuyacağını gündüzden gözden geçirirdi ki gece kendisine daha kolay olsun. Güçlenmek istediğinde birkaç gün oruç tutmaz, (o günleri) sayar ve o kadar gün oruç tutardı; Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) ayrılırken üzerinde bulunduğu bir şeyi terk etmeyi hoş görmediği için.
Ebû Abdullah (Buhârî) dedi ki: Bazıları üç günde, bazıları beş günde dedi; çoğu ise yedi (gün) üzerindedir.
Sahîh-i Buhârî 5052, Kitap 66, Hadis 77