Peygamber akşamı güneş batınca, yatsıyı cemaatin durumuna göre erken veya geç kılardı.

Muhammed b. Amr b. Hasan b. Ali şöyle rivayet etti:

Haccâc (Medine'ye) geldi; Câbir b. Abdullah'a sorduk. Şöyle dedi: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) öğleyi gün ortası sıcağında, ikindiyi güneş berrakken, akşamı (güneş) batınca kılardı. Yatsıyı bazen (erken), bazen (geç kılardı): Onların toplandığını görünce erken kılar, geciktiklerini görünce geciktirirdi. Sabah namazını ise onlar —yahut Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)— alaca karanlıkta kılarlardı.”