Kâsım b. Muhammed şöyle dedi:
Âişe (radıyallahu anhâ): “Vay başım!” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu (ölüm) ben hayattayken olursa, senin için istiğfar eder, sana dua ederim” buyurdu. Âişe: “Vay evladını kaybeden anam! Vallahi ben senin ölümümü istediğini sanıyorum. Böyle bir şey olsa, gününün sonunu hanımlarından biriyle gerdeğe girmiş olarak geçirirdin” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hayır, asıl ben ‘Vay başım!’ (demeliyim). Andolsun, Ebû Bekir'e ve oğluna haber gönderip (hilafet için) ahid vermeyi düşündüm -ya da istedim-; ta ki söyleyenler (bir şey) söylemesin ya da arzu edenler (bir şey) arzu etmesin. Sonra dedim ki: Allah (başkasını) kabul etmez, müminler de (başkasını) reddeder -ya da: Allah reddeder, müminler de kabul etmez-.”
Sahîh-i Buhârî 5666, Kitap 75, Hadis 26