Ebû Mûsâ (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ben ve gemide benimle birlikte gelen arkadaşlarım Buthân'ın Bakî'inde konaklamıştık; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de Medine'deydi. Onlardan bir grup her gece yatsı namazında nöbetleşe Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına giderdi. Ben ve arkadaşlarım (sıra bize gelince) Peygamber'e (aleyhisselâm) denk geldik; bazı işleriyle meşguldü. Namazı gece yarılanıncaya kadar geciktirdi. Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) çıktı ve onlara namaz kıldırdı. Namazını bitirince orada bulunanlara: “Yavaş olun, müjdeler olsun! Allah'ın size olan nimetlerinden biri de şu saatte insanlardan sizden başka namaz kılan kimsenin olmamasıdır” —yahut “Bu saatte sizden başka kimse namaz kılmadı”— buyurdu. (Ravi) bu iki sözden hangisini söylediğini bilmiyor. Ebû Mûsâ dedi ki: Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiğimiz şeye sevinerek döndük.
Sahîh-i Buhârî 567, Kitap 9, Hadis 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَصْحَابِي الَّذِينَ، قَدِمُوا مَعِي فِي السَّفِينَةِ نُزُولاً فِي بَقِيعِ بُطْحَانَ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، فَكَانَ يَتَنَاوَبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ كُلَّ لَيْلَةٍ نَفَرٌ مِنْهُمْ، فَوَافَقْنَا النَّبِيَّ ـ عليه السلام ـ أَنَا وَأَصْحَابِي وَلَهُ بَعْضُ الشُّغْلِ فِي بَعْضِ أَمْرِهِ فَأَعْتَمَ بِالصَّلاَةِ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ، ثُمَّ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِهِمْ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لِمَنْ حَضَرَهُ " عَلَى رِسْلِكُمْ، أَبْشِرُوا إِنَّ مِنْ نِعْمَةِ اللَّهِ عَلَيْكُمْ أَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ يُصَلِّي هَذِهِ السَّاعَةَ غَيْرُكُمْ ". أَوْ قَالَ " مَا صَلَّى هَذِهِ السَّاعَةَ أَحَدٌ غَيْرُكُمْ " . لاَ يَدْرِي أَىَّ الْكَلِمَتَيْنِ قَالَ. قَالَ أَبُو مُوسَى فَرَجَعْنَا فَفَرِحْنَا بِمَا سَمِعْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.