Ey insanların Rabbi! Sıkıntıyı gider. Şifa ver, şifa veren sensin; hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hastanın yanına geldiğinde -ya da kendisine bir hasta getirildiğinde- şöyle derdi: “Ey insanların Rabbi! Sıkıntıyı gider. Şifa ver, şifa veren sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa (ver).”

Amr b. Ebû Kays ve İbrâhîm b. Tahmân, Mansûr'dan, o da İbrâhîm ve Ebü'd-Duhâ'dan (rivayetlerinde): “Kendisine hasta getirildiğinde” dediler. Cerîr ise Mansûr'dan, yalnız Ebü'd-Duhâ'dan rivayet etti ve: “Bir hastanın yanına geldiğinde” dedi.