Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım, onlara bu namazı bu saatte kılmalarını emrederdim.

Atâ şöyle dedi:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yatsı namazını geciktirdi. Ömer çıkıp: “Namaz, ey Allah'ın Resûlü! Kadınlar ve çocuklar uyudu” dedi. (Peygamber) başından su damlayarak çıktı ve şöyle buyuruyordu: “Ümmetime —ya da insanlara; Süfyân bir kere de 'ümmetime' dedi— zorluk vermeyecek olsaydım, onlara bu namazı bu saatte (kılmalarını) emrederdim.”

İbn Cüreyc, Atâ'dan, o da İbn Abbâs'tan şöyle rivayet etti: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu namazı geciktirdi. Ömer gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Kadınlar ve çocuklar uyudu” dedi. (Peygamber) yanından suyu silerek çıktı ve şöyle buyuruyordu: “Şüphesiz (asıl) vakit budur; ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım (bunu emrederdim).”

Amr: “Bize Atâ rivayet etti” dedi; onun rivayetinde İbn Abbâs yoktur. Amr “başından su damlıyordu” dedi; İbn Cüreyc ise “yanından suyu siliyordu” dedi. Amr “Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım” dedi; İbn Cüreyc ise “Şüphesiz vakit budur; ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım” dedi.

İbrâhîm b. Münzir dedi ki: Bize Ma'n, Muhammed b. Müslim'den, o Amr'dan, o Atâ'dan, o İbn Abbâs'tan, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etti.