Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Uyeyne b. Hısn b. Huzeyfe b. Bedr (Medine'ye) geldi ve kardeşinin oğlu Hür b. Kays b. Hısn'ın yanına indi. (Hür), Ömer'in yakınında tuttuğu kimselerdendi. Yaşlı olsun genç olsun kurrâ, Ömer'in meclisinin ve istişaresinin ehliydi. Uyeyne kardeşinin oğluna: “Ey kardeşimin oğlu! Bu emîrin yanında bir itibarın var mı ki benim için ondan izin isteyesin?” dedi. “Senin için ondan izin isteyeceğim” dedi. İbn Abbâs şöyle dedi: Bunun üzerine Uyeyne için izin istedi. (Uyeyne) içeri girince şöyle dedi: “Ey Hattâb'ın oğlu! Vallahi bize bol bol vermiyorsun, aramızda adaletle de hükmetmiyorsun.” Ömer öyle kızdı ki onu cezalandırmaya niyetlendi. Hür şöyle dedi: “Ey mü'minlerin emîri! Yüce Allah, Peygamberine (sallallahu aleyhi ve sellem): ‘Affı tut, iyiliği emret ve cahillerden yüz çevir’ (A'râf 7/199) buyurdu. Bu da cahillerdendir.” Vallahi Ömer, (Hür) bu âyeti ona okuyunca onu aşmadı; o, Allah'ın Kitabı karşısında duran biriydi.
Sahîh-i Buhârî 7286, Kitap 96, Hadis 17