Ebû Bekir ile Ömer'in Peygamber'in yanında sesleri yükselince "Seslerinizi yükseltmeyin" âyeti indi.

İbn Ebû Müleyke şöyle dedi:

İki hayırlı kişi, Ebû Bekir ile Ömer neredeyse helak oluyorlardı. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) Temîmoğulları heyeti geldiğinde, biri Mücâşi'oğullarının kardeşi Akra' b. Hâbis el-Hanzalî'yi (başlarına) önerdi, öbürü de bir başkasını önerdi. Ebû Bekir Ömer'e: “Sen ancak bana muhalefet etmek istedin” dedi. Ömer: “Sana muhalefet etmek istemedim” dedi. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında sesleri yükseldi. Bunun üzerine “Ey iman edenler! Seslerinizi yükseltmeyin...” âyetinden “...büyük” sözüne kadar (Hucurât 49/2-3) indi. İbn Ebû Müleyke şöyle dedi: İbn Zübeyr şöyle dedi: Bundan sonra Ömer -(İbn Zübeyr) bunu babası, yani Ebû Bekir hakkında zikretmedi- Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) bir şey söylediğinde gizli konuşan biri gibi söylerdi; (Peygamber) ona tekrar sorduruncaya kadar (sesini) ona işittirmezdi.