Siz ne sağır birine ne de uzaktakine dua ediyorsunuz; işiten, gören ve yakın olan birine dua ediyorsunuz.

Ebû Mûsâ (el-Eş'arî) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir yolculukta Peygamber'le (sallallahu aleyhi ve sellem) birlikteydik. Yüksek bir yere çıktığımızda tekbir getirirdik. Şöyle buyurdu: “Kendinize acıyın (seslerinizi yükseltmeyin)! Çünkü siz ne sağır birine ne de uzakta olan birine dua ediyorsunuz. İşiten, gören ve yakın olan birine dua ediyorsunuz.” Sonra yanıma geldi; ben içimden “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh” diyordum. Bana: “Ey Abdullah b. Kays! ‘Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh’ de; çünkü o, cennet hazinelerinden bir hazinedir” buyurdu. Ya da: “Sana onu göstereyim mi?” dedi.