Allah vardı, O'ndan önce hiçbir şey yoktu; Arşı su üzerindeydi, sonra gökleri ve yeri yarattı.

İmrân b. Husayn (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ben Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaydım. O sırada Benî Temîm'den bir topluluk ona geldi. (Peygamber): “Ey Benî Temîm! Müjdeyi kabul edin!” buyurdu. Onlar: “Bize müjde verdin, (şimdi) bize (bir şey) ver” dediler. Sonra Yemen halkından bazı insanlar girdi. (Peygamber): “Ey Yemen halkı! Benî Temîm kabul etmediğine göre müjdeyi siz kabul edin!” buyurdu. Onlar: “Kabul ettik. Sana dinde bilgi edinmek ve bu işin (yaratılışın) başlangıcının nasıl olduğunu sormak için geldik” dediler. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Allah vardı, O'ndan önce hiçbir şey yoktu. O'nun Arşı su üzerindeydi. Sonra gökleri ve yeri yarattı ve Zikr'e her şeyi yazdı.” Sonra bana bir adam gelip: “Ey İmrân! Deveni yakala, gitti!” dedi. Onu aramaya çıktım; bir de baktım ki serap onunla benim aramda kesiliyor (onu görmeme engel oluyor). Allah'a yemin olsun ki, keşke deve gitseydi de ben (o meclisten) kalkmasaydım!