Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün (söz) anlatıyordu; yanında da çöl halkından bir adam vardı. (Şöyle buyurdu): “Cennet ehlinden bir adam Rabbinden ekin ekmek için izin istedi. (Allah): ‘Sen dilediğin şeylerin içinde değil misin?’ buyurdu. (Adam): ‘Evet, fakat ben ekin ekmeyi seviyorum’ dedi. Hemen tohumu attı. Bitmesi, boy atması, hasat edilmesi ve dağlar gibi yığılması göz açıp kapayıncaya kadar oluverdi. Yüce Allah: ‘Al işte ey Âdemoğlu! Çünkü seni hiçbir şey doyurmaz’ buyurur.” Bunun üzerine bedevî: “Ey Allah'ın Resûlü! Bunu ancak bir Kureyşli ya da bir Ensârî olarak bulursun; çünkü onlar ekin sahibidir. Biz ise ekin sahibi değiliz” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de güldü.
Sahîh-i Buhârî 7519, Kitap 97, Hadis 144