Semure: Peygamber küsûf namazında hiçbir namazda durmadığı kadar uzun durdu; ondan bir ses işitmiyorduk.

Semure b. Cündeb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

(Sa'lebe b. İbâd el-Abdî, bir gün Semure b. Cündeb'in hutbesinde bulunduğunu ve Semure'nin şöyle dediğini anlattı:) Ben ve Ensâr'dan bir genç, kendimize ait iki hedefe ok atıyorduk. Nihayet güneş, bakanın gözünde ufuktan iki ya da üç mızrak boyu (yükseklikte) iken karardı; öyle ki tennûme (siyah bir bitki) gibi oldu. Birimiz arkadaşına: “Bizimle mescide gel; vallahi bu güneşin durumu Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için ümmeti hakkında mutlaka yeni bir şey ortaya çıkaracaktır” dedi. (Semure) dedi ki: (Mescide) vardık; bir de baktık ki o (dışarı) çıkmış. Öne geçti ve namaz kıldırdı. Bize şimdiye kadar hiçbir namazda durmadığı kadar uzun kıyamda durdu; ondan bir ses işitmiyorduk. (Semure) dedi ki: Sonra bize şimdiye kadar hiçbir namazda rükû etmediği kadar uzun rükû etti; ondan bir ses işitmiyorduk. Sonra bize şimdiye kadar hiçbir namazda secde etmediği kadar uzun secde etti; ondan bir ses işitmiyorduk. Sonra diğer rekâtta da bunun aynısını yaptı. (Semure) dedi ki: Güneşin açılması, onun ikinci rekâttaki oturuşuna denk geldi. (Semure) dedi ki: Sonra selâm verdi. Sonra kalktı; Allah'a hamd ve senâ etti, Allah'tan başka ilah olmadığına ve kendisinin O'nun kulu ve Resûlü olduğuna şahitlik etti. Sonra Ahmed b. Yûnus, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbesini aktardı.