Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Ramazan orucunu tuttuk. Aydan yedi (gece) kalıncaya kadar bize hiç (gece) namaz kıldırmadı. (Yedi gece kalınca) gecenin üçte biri geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. Altıncı (gece) olunca bize kıldırmadı. Beşinci (gece) olunca gecenin yarısı geçinceye kadar bize kıldırdı. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü! Keşke bu gecenin kıyâmını (tamamını) bize nafile olarak kıldırsaydın!” dedim. (Ebû Zer) dedi ki: Şöyle buyurdu: “Kişi imamla birlikte, (imam namazdan) ayrılıncaya kadar namaz kılarsa, ona bir gecelik kıyâm (sevabı) yazılır.” (Ebû Zer) dedi ki: Dördüncü (gece) olunca kıldırmadı. Üçüncü (gece) olunca ailesini, hanımlarını ve insanları topladı ve felâhı kaçırmaktan korkacağımız kadar bize namaz kıldırdı. (Cübeyr b. Nüfeyr) dedi ki: “Felâh nedir?” dedim. “Sahurdur” dedi. Sonra ayın geri kalanında bize namaz kıldırmadı.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1375, Kitap 6, Hadis 5