Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ramazan'ın orta on (gününde) i'tikâfa girerdi. Bir yıl i'tikâfa girdi; nihayet i'tikâfından çıktığı gece olan yirmi birinci gece gelince şöyle buyurdu: “Benimle birlikte i'tikâfa girmiş olan, son on (günde) i'tikâfa girsin. Bu geceyi gördüm, sonra bana unutturuldu. Kendimi onun sabahında su ve çamur içinde secde ederken gördüm. Onu son on (gecede) arayın; her tek (gecede) arayın.” Ebû Saîd dedi ki: O gece yağmur yağdı. Mescit bir çardak üzerinde idi; mescit damladı. Ebû Saîd dedi ki: Yirmi birinci (gecenin) sabahında iki gözüm Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem), alnında ve burnunda su ve çamur izi olduğu hâlde gördü.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1382, Kitap 6, Hadis 12