Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Bana (Kur'an) okut” dedi. “Râ (harfi) ile başlayanlardan üç (sûre) oku” buyurdu. Adam: “Yaşım ilerledi, kalbim katılaştı, dilim ağırlaştı” dedi. “Öyleyse Hâ mîm ile başlayanlardan üç (sûre) oku” buyurdu. (Adam) aynı sözü söyledi. “Müsebbihâttan (tesbihle başlayan sûrelerden) üç (sûre) oku” buyurdu. (Adam) yine aynı sözü söyledi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Bana kapsamlı bir sûre okut” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “İzâ zülziletil-arzu” (Zilzâl 99/1) (sûresini) bitirinceye kadar okuttu. Adam: “Seni hak ile gönderene yemin olsun ki bunun üzerine asla bir şey eklemeyeceğim” dedi. Sonra adam dönüp gitti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) iki kere: “Adamcağız kurtuluşa erdi!” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1399, Kitap 6, Hadis 29