Zeyd b. Sâbit (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitte bir oda (bölme) edindi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleyin çıkar, orada namaz kılardı. (Zeyd) dedi ki: -Yani bazı adamlar- onun namazına uyarak onunla birlikte namaz kıldılar. Her gece ona gelirlerdi. Nihayet gecelerden bir gece Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onların yanına çıkmadı. (Bunun üzerine) öksürdüler, seslerini yükselttiler ve kapısına çakıl taşları attılar. (Zeyd) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öfkeli bir hâlde yanlarına çıktı ve şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Bu yaptığınızı yapmaya devam ettiniz; öyle ki (bu namazın) size farz kılınacağını sandım. Namazı evlerinizde kılın; çünkü kişinin en hayırlı namazı, farz namaz dışında, evinde kıldığı namazdır.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 1447, Kitap 8, Hadis 32