Allah'a, onunla dua edildiğinde icabet ettiği, istendiğinde verdiği yüce ismiyle dua etti.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

(Enes) Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte oturuyordu; bir adam da namaz kılıyordu. Sonra (adam) şöyle dua etti: “Allah'ım! Hamd sana mahsus olduğu için senden istiyorum; senden başka ilah yoktur; ey Mennân (çok ihsan eden), ey göklerin ve yerin Bedî'i (benzersiz yaratanı), ey celal ve ikram sahibi, ey Hayy, ey Kayyûm!” Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Andolsun, Allah'a öyle yüce ismiyle dua etti ki, onunla dua edildiğinde icabet eder; onunla istendiğinde verir.”